Schutterij van de Clingelbeeck

Toen de uitnodiging van het Winterkoninkje schieten binnen kwam dacht ik: Je bent lid van een schutterij en dus moet je ook meedoen met schieten. Zo gezegd, zo gedaan.

Op zondagmiddag 17 januari reed ik samen met Gert richting de schietkelder aan de Amsterdamseweg. Na het schudden van de handen, het overbrengen van de "beste wensen" en het proosten met een kopje koffie werd het tijd voor de spelregels van het schieten. Eh, tijdens het schieten geen alcohol nuttigen. Dan maar een "frisje". Dat kon ook niet veel kwaad na de vorige (erg late carnavals-) avond. Na het ophalen van de schietkaarten begon het wachten op het moment om te mogen schieten.

De tijd besteedde ik goed met kletsen én observeren van de schiethouding en wapenkeuze van de ervaren schutters voor mij. Nou ja, observeren…, ik vond het vooral erg leuk om te zien hoe iedereen zijn best deed. Misschien moest ik dat ook maar gewoon doen.

Ai!  Liggend schieten op een schiettafel was helemaal niet zo comfortabel. En hoe mik je nou het beste met zo’n vuurwapen? Na vijf keer schieten haalde ik de kaart dichtbij. Tot mijn grote verrassing bleken de eerste vijf schoten de tien punten te hebben geraakt. Huh? Tweede kaart….hetzelfde resultaat en de derde kaart ook.

Tja, dan gaat zo’n zondag er toch ineens anders uitzien. Ik besloot dat het tijd was voor een door diverse leden meegebracht hapje en een pilsje. Dat had ik wel verdiend vond ik.

Ondertussen was de jury druk doende met het tellen van de punten en bleek Joop dezelfde score te hebben. Dat werd dus een tweede ronde "liggen" waarbij we nu met twee kogels op dezelfde roos moesten schieten. Zelfs na een alcoholisch drankje bleek mijn gevoel voor richting nog aardig te kloppen. Ook nu raakten alle kogels de tien punten.

Enfin, zo liep deze zondag toch ineens heel anders en ging ik met een zak vogelvoer en een mooie wisseltrofee naar huis. Het "winterkoninkje" kreeg een mooi plaatsje achter glas-in-lood raampjes en ik voelde mij een beetje Winterkoning te rijk.

Of ik nog tips heb? Nee, die heb ik niet. Nou ja, ik kan wel iedereen aanraden om net als ik de avond tevoren even flink te carnavallen. Dat is sowieso goed.